Dzień należy do ludzi. Natomiast mrok nocy trzyma ich zdjętych trwogą wewnątrz ich domostw.Strach potęgują pradawne opowieści. Historie wykorzystywane jako straszak na dzieci.
-,,Przodkowie niosą nam światło i pomagają nam żyć zgodnie z ich prawami. Mrok odbierający światło co dnia jest karą za nasze grzechy. Lecz gdy ich ciężar stanie się zbyt wielki mrok pojawi się i pochłonie światło. Nie oddając go aż do odpokutowania naszych występków"
Mały Aerin Leżał w łóżku wsłuchany w opowieść swojej matki, Clarissy. Choć znał tę historię już na pamieć nigdy nie odważył się przerwać matce.
Clarissa ucałowała w czoło swojego syna i wyszła z jego pokoju. Mały Aerin długo się wiercił zanim w końcu udało mu się zasnąć.
W środku nocy nasz młody bohater został zbudzony przez piski i krzyki, pośród których usłyszał swoją matkę. Wstał szybko i wybiegł ze swojego pokoiku. Wszędzie unosił się dym i fruwały popioły. Ogień ogarniał każdy zakamarek domu. Aerin wybiegł na zewnątrz.
Niebo zaczęło jaśnieć rozpalane wschodzącym słońcem. Przybrało barwy szkarłatu, purpury i złota. Niestety, radość z nadejścia nowego dnia nie trwała długo. Tarcza nowo zbudzonego dnia, tarcza słońca przesłoniona została przez mrok.
Ciemności powróciły na scenę którą była niewielka osada. Uradowane z powrotu mroku demony pojawiały się jeden po drugim wśród kłębów gęstego dymu.
-Aerin! Aerin!- Clarissa Rozpaczliwym głosem nawoływała swojego syna.
Chłopiec z całych sił starał się wypatrzeć matkę. Gdy zdołał ją dostrzec było już niestety za późno. Ogromny demon pokryty czarną łuską uniósł Clarissę w powietrze i rozerwał ją na pół. Wiatr naniósł na twarz chłopca krople krwi jego matki, gdy ten bezradnie patrzył jak demon ją pożera.
Wraz z pierwszymi kroplami deszczu Aerin stracił przytomność, zmęczony, przerażony... i sam na świecie.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz