-Cholera... Ale ze mnie desperat... -Prychnął zakładając na plecy kołczan i przewieszając łuk przez głowę.
Przywiązał do pasa pochwę miecza. Złapał torbę i wyszedł z domu. Nie miał pewności kiedy i czy w ogóle wróci...
Bez przerwy przemieszczał się przez trzy kolejne tchnienia mroku*.
Po drodze zabił sześćdziesiąt demonów, czterech zbójców i... dzika. Ten ostatni poniósł śmierć by myśliwy mógł się posilić.
Na miejsce dotarł po dwóch tygodniach survivalowej przeprawy, pod czas której praktycznie nie spał.
Las był niezwykle gęsty. niektóre dęby miały na pewno blisko sto lat jak nie więcej. Długotrwały brak słońca odbił się niezbyt pozytywnie na krajobrazie. Pod stopami trzeszczały suche liście i gałązki, a zewsząd straszyły nagie, bezlistne, w większości martwe drzewa.
Droga do polany o której mówił starzec przysłonięta była krzakami cierniowymi i jeżynami. Aerin zerwał kilka owoców i z ironią spojrzał na zarośla.
-Nie dam rady tego przeskoczyć, ale może uda się je wyciąć mieczem...
Dobywa miecza i bierze zamach. Po kilku wprawnych cięciach ciernie leżały płasko na ziemi. Chwycił jeszcze kilka owoców i ruszył dalej ścieżką w kierunku polany. W pewnym momencie wszedł w pomiędzy gęsto rosnące drzewa. Po kilkunastu minutach wyłonił się spośród nich na opustoszałej polanie.
_______________________________________________________________________
* Tchnienie mroku - coś w rodzaju dnia. Jest wtedy nieco jaśniej dzięki świetlistemu pierścieniowi na niebie.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz