Aerin obudził się wczesnym rankiem z powodu silnego bólu w klatce piersiowej. Paliła go nie przymierzając cała skóra w owym obszarze.
Rozglądał się wokoło, lecz niestety nie był w stanie rozpoznać pomieszczenia, w którym się znajdował.
Z wielkim trudem wstał z łóżka i ruszył w stronę okna. Po drodze minął lustro. Przechodząc przed nim zauważył na swoim ciele dziwne wzory których pochodzenia nie był w stanie określić.
Na szczęście zlokalizował źródło bólu, który wyrwał go ze snu. Na pościeli widniały ślady krwi, a sam tatuaż miał czerwoną obwódkę, nie wspominając już o podrażnionej skórze.
-Ja to mam twardy sen...Wytatuowali mnie gdy spałem, a obudziła mnie dopiero podrażniona skóra- zaśmiał się w duchu.
Gdy otworzył okno uderzyła go mocna woń... kwiatów frezji!!
Zszokowany był nie tyle bujną florą, co obecnością... Światła słonecznego!! Elementu który lata temu zniknął ze znanego mu świata.
-Jasna cholera! - Otworzył szerzej oczy.
Jednak dopiero po chwili spostrzegł, iż słońce świeci i wschodzi nad tą średnich rozmiarów polanką na, której stał dom i rósł ogród.
Wyskoczył przez okno. Napięcie mięśni nóg przy lądowaniu wywołało ból porównywalny z łamaniem kości.
Rozglądał się wokoło i nie wierzył własnym oczom. Widział zwierzęta, owady i rośliny, które w świecie w którym teraz żył nie miały prawa bytu. Większość z nich ostatni raz widział gdy miał osiem lat, czyli tuż przed zapadnięciem wiecznych mroków.
Barwne motyle, małe, zwinne wiewiórki śpiewające w zaroślach ptaki sprawiły, że ogarnęła go melancholia...
-Jasna cholera! - Otworzył szerzej oczy.
Jednak dopiero po chwili spostrzegł, iż słońce świeci i wschodzi nad tą średnich rozmiarów polanką na, której stał dom i rósł ogród.
Wyskoczył przez okno. Napięcie mięśni nóg przy lądowaniu wywołało ból porównywalny z łamaniem kości.
Rozglądał się wokoło i nie wierzył własnym oczom. Widział zwierzęta, owady i rośliny, które w świecie w którym teraz żył nie miały prawa bytu. Większość z nich ostatni raz widział gdy miał osiem lat, czyli tuż przed zapadnięciem wiecznych mroków.
Barwne motyle, małe, zwinne wiewiórki śpiewające w zaroślach ptaki sprawiły, że ogarnęła go melancholia...
________________________________________________________________________________
Bardzo proszę o komentarze. Miło byłoby przeczytać wasze opinie. ;)

